Pracując zawodowo, czynnie pracował społecznie. W 1918 roku był członkiem założycielem Związku Patriotycznego, do którego należał przez cały okres międzywojenny, był członkiem jego Komitetu Centralnego w latach 1919–1921, 1924, 1927, 1931–1932. Na parę lat przed II wojną światową wziął z niego „urlop bezterminowy”. Należał do Rady Naczelnej Senioratu OMN, która w 1927 roku weszła w skład ZPMD. W 1926 roku wszedł do Związku Naprawy Rzeczypospolitej, następnie w Zjednoczeniu Pracy Wsi i Miast i w od listopada 1928 roku – we władzach powołanej przez nie Generalnej Federacji Pracy (był prezesem tej federacji).

W 1928 roku został wybrany na posła z listy BBWR. W latach 30. zajmował kierownicze stanowiska (naczelnik wydziału, dyrektor Gabinetu Ministra, dyrektor Departamentu Ogólnego) w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej.

W 1936 roku stał na czele komitetu organizacyjnego obchodów 50-lecia „Zet-u”.