Kulikowscy jako jeden z nielicznych polskich rodów szlacheckich pieczętowali się herbem Drogomir (inaczej: Borzym, Borzyma, Drogomier) należącym do grupy herbów nadanych przez Bolesława III Krzywoustego (1102–1138). Według Kaspra Niesieckiego, herb ten może pochodzić z Europy Zachodniej.
Członkowie rodu Kulikowskich do 1795 roku sprawowali urzędy ziemskie w województwach: sieradzkim, mazowieckim, podlaskim, bełskim, wołyńskim, kijowskim, czernichowskim, wileńskim, trockim i smoleńskim.
Przedstawiciele rodu mały|Fragment wywodu szlachectwa Kulikowskich z guberni wileńskiej przedstawiający ręcznie malowany herb Drogomir. Rok 1804 Kulikowscy (Szaciłowie) od XVI wieku aktywnie uczestniczyli w życiu politycznym i społecznym Polski. Wśród ich zasłużonych przedstawicieli warto wymienić: Jakub Kulikowski – kapitan wojska koronnego (1681) Baltazar Kulikowski – dworzanin, stolnik króla Jana III Sobieskiego (1691) Mateusz Kuligowski – protonotariusz apostolski, autor wierszowanych dzieł historycznych i heraldycznych (1682) Kazimierz Kulikowski (ok.