Brama była oryginalnie ochraniana przez trójkątną lunetę oraz kleszcze, lecz te zostały zburzone w XIX wieku, aby zrobić miejsce dla nowej drogi.
thumb|left|Brama w nocnej iluminacji Brama była odnawiana w roku 1999 oraz 2004. Dokonano wtedy pewnych prac archeologicznych, odkrywając m.in. przyczółek mostu zwodzonego. Teren wokół bramy został później wybrukowany oraz zainstalowano oświetlenie.
Brama została wpisana na „Antiquities List of 1925”. Jest teraz uznana jako zabytek narodowy 1. klasy, jest również ujęta w National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands.
Architektura bramy Brama św. Heleny posiada barokowy portal, jest uznawana za jedno z najładniejszych XVIII-wiecznych przejść zbudowanych przez Rycerzy Joannitów. Główna fasada portalu zbudowana jest z, naprzemiennie, gładkich i boniowanych segmentów kamiennych, posiada ozdobny zwornik oraz dwie półkolumny podtrzymujące gzyms. Nad każdą z kolumn stoi rzeźbiony z marmuru moździerz, co dało bramie jej drugą nazwę Porta dei Mortari (mortar – moździerz). Centralnie pomiędzy moździerzami znajduje się fronton, zawierający dwie marmurowe tarcze herbowe, rozdzielone mieczem. Oryginalnie przedstawiały one herby Zakonu św.