20 września 1941 został mianowany starszym majorem bezpieczeństwa państwowego), a 14 lutego 1943 komisarzem bezpieczeństwa państwowego. Od kwietnia 1943 do lipca 1945 był szefem Zarządu Kontrwywiadu Smiersz Frontu Woroneskiego/1 Frontu Ukraińskiego, 26 maja 1943 otrzymał stopień generała majora, a 25 września 1944 generała porucznika, od 22 lipca 1945 do maja 1946 był szefem Kontrwywiadu Smiersz Kijowskiego Okręgu Wojskowego, a od maja 1946 do 17 maja 1948 Kontrwywiadu MGB Kijowskiego Okręgu Wojskowego. Od 20 kwietnia 1948 do 20 marca 1953 pracował przy projekcie atomowym ZSRR jako pełnomocnik Rady Ministrów ZSRR przy laboratorium nr 3 Pierwszego Głównego Zarządu przy Radzie Ministrów ZSRR, od 15 marca do 22 kwietnia 1953 był p.o. zastępcy szefa Sekcji Śledczej ds. Szczególnie Ważnych MWD ZSRR, od 27 kwietnia do 18 lipca 1953 szefem Zarządu Kontrwywiadu MWD Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, następnie pozostawał w dyzpozycji Zarządu Kadr i potem w rezerwie, a od 1 czerwca 1954 do 15 listopada 1955 był zastępcą szefa Zarządu KGB obwodu smoleńskiego, po czym zakończył służbę.