Rannego Rafała odnajduje na wiślanej plaży Janka, bibliotekarka z ulicy Leszno, jednak nim do tego dochodzi, chłopiec przeżywa niezwykłe spotkanie z Podróżnikiem w Czasie, konstruktorem wellsowskiego wehikułu.
Przesłanie Powieść Arka Czasu to opowieść o sile miłości i przyjaźni, dzięki którym młodemu bohaterowi udaje się przetrwać, ale przede wszystkim to książka o pamięci przeszłości, o tym, jak bardzo ważna oraz jak kształtuje naszą teraźniejszość i przyszłość (sygnalizuje to już część podtytułu ...od kiedyś przez wtedy do teraz i wstecz, gdzie kiedyś równie dobrze może oznaczać i przeszłość, i przyszłość – to, co było kiedyś, lub to, co kiedyś będzie). Alegoryczna postać Podróżnika w Czasie, którego spotyka (lub tylko mu się to wydaje) Rafał, uczy chłopca (i młodych czytelników) – że odwracanie się od przeszłości skazuje człowieka na popełnianie wciąż tych samych błędów.
Przekaz historyczny Autor bardzo szczegółowo i wiernie opisuje życie w getcie warszawskim. Młody czytelnik poznaje zarówno warunki egzystencji uwięzionych w nim ludzi, jak i topografię dzielnicy oraz jej historię i sposób funkcjonowania. Powieść doczekała się pozytywnej recenzji profesor Barbary Engelking, której rekomendacja wydrukowana została na IV okładce książki: