thumb|350px|Mapa Wiadrowni ok. 1900 roku thumb|275px|Dawna Wiadrownia jako pętla autobusowa - widok z przeciwnej strony Kanału Raduni, 2011 Wiadrownia (niem. Eimermacherhof) – część gdańskiego Starego Miasta. Ograniczona jest Kanałem Raduni, ulicami Stara Stocznia i Wałową oraz mostem Na Dylach. Obecnie większość Wiadrowni zajmuje teren Muzeum II Wojny Światowej.
Historia Teren Wiadrowni został wydzielony przy Zamczysku i darowany w 1540 roku przez Radę Miejską Gdańska rzemieślnikom wytwarzającym drewniane wiadra, cebry, konwie (od 1560 mającym zatwierdzony przez Radę Miejską cech własny).
Początkowo zabudowany warsztatami i szopami-magazynami, budynki mieszkalne stawiano od 1640. W połowie XVII wieku uformowana została siatka ulic: najwcześniej zabudowana Große Bäckergasse (Wielkie Piekary) oraz odchodzące od niej (równolegle do Brabanku) Große Gasse (Wielka – zabudowywana od 1649) i Kleine Gasse (Mała). Nad brzegiem Kanału Raduni biegł (zabudowywany od 1653–1664) bulwar Wiadrownia nad Radunią (Eimermacherhof an der Radaune), przy którym wzniesiono w latach 1733–1739 Dwór Wiadrowników (Dom Wiadrowników)Dom Wiadrowników, Akademia Rzygaczy, 5.05.2006 [dostęp: 6.12.2016]. Był to dwukondygnacyjny dom szeregowy z 24 mieszkaniami jednopokojowymi z kuchnią – po 12 na kondygnację – o powierzchni 32–36 m²).