Poniżej strefy pierścieniowej pokryta jest włóknistymi łuskami. Miąższ Cienki, elastyczny o barwie żółtawej lub kremowej. Smak łagodny, zapach niewyraźny. Wysyp zarodników Rdzawobrunatny. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, o rozmiarach 5,5–8 × 3,5–4,5 μm z porami rostkowymi. Gatunki podobne łuskwiak nastroszony (Pholiota squarrosa) ma dużo większe łuski i najczęściej rośnie u podstawy jeszcze żywych pni drzew. łuskwiak śluzowaty (Pholiota lenta) jest znacznie bardziej śliski i śluzowaty. łuskwiak śliski (Pholiota lubrica). Przeważają u niego rdzawobrązowe odcienie.
Występowanie i siedlisko Najliczniejsze stanowiska podano w Europie. Jest tutaj szeroko rozprzestrzeniony, występuje od Hiszpanii po Islandię i Półwysep Skandynawski, gdzie dochodzi po 63,8 stopień szerokości geograficznej. Występuje także w środkowej części Ameryki Północnej, na jednym stanowisku w Australii oraz w Azji. W Polsce nie jest rzadki.
Rośnie w lasach na martwym drewnie pod różnymi gatunkami drzew. Często wyrasta na próchniejącym, zagrzebanym w ziemi drewnie, co sprawia wrażenie, że rośnie na ziemi. Owocniki wytwarza od lata do jesieni.
Saprotrof, grzyb niejadalny.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pierścieniakowate