Praca pedagogiczna W 1957 r. zaczął uczyć w Państwowym Liceum Muzycznym w Łodzi. Następnie po dwóch latach objął klasę skrzypiec w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi. W uczelni tej pełnił obowiązki rektora (1969-81) oraz kierownika Katedry Instrumentów Smyczkowych (od 1972). Tytuł profesora zwyczajnego otrzymał w 1985.
Prowadził wiele kursów mistrzowskich w Polsce, m.in. w Łańcucie i Żaganiu oraz za granicą - w Wiedniu i Tokio. Był jurorem najważniejszych krajowych konkursów skrzypcowych: Konkursu im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu, Konkursu im. Tadeusza Wrońskiego w Warszawie oraz Konkursu Młodych Skrzypków w Lublinie.
Był członkiem Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego, Rady Wyższej Szkolnictwa Artystycznego, Zarządu Klubu Polskiej Akademii Nauk oraz Komisji Wydawniczej "Dzieła Wszystkie Henryka Wieniawskiego" w Poznaniu.
Wykształcił wielu wybitnych uczniów, laureatów ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów skrzypcowych, takich jak Barbara Górzyńska, Piotr Pławner.