Dom Żołnierza Polskiego we Lwowie – budynek zaprojektowany w okresie II Rzeczypospolitej.
Z inicjatywą budowy Domu Żołnierza Polskiego we Lwowie na początku lat 20. wystąpili dowódca Okręgu Korpusu Nr VI, gen. dyw. Juliusz Tadeusz Tarnawa-Malczewski oraz żołnierze garnizonu Lwów. Powstały gremia działające w tym kierunku: Komitet Opieki nad Żołnierzami (pod przewodnictwem Ludgardy Garapich, żony wojewody Pawła Garapicha) oraz Zespół Budowy Domu Żołnierza (1923, prezesem był starosta lwowski, Zaleski). Za datę początkową istnienia idei Domu Żołnierza Polskiego we Lwowie uznano powołanie przez kpt. Józefa Klinka Podoficerskiego Teatru Świetlnego 20 kwietnia 1923 w koszarach Gwardii przy ul. Kurkowej 12. W 1924 Klink powołał sekcję podoficerską Domu Żołnierza, która została przekształcona wkrótce w Ogniwo Podoficerów Zawodowych Garnizonu Lwowskiego, pod protektoratem mjr. Zygmunta Cšadka. W kolejnych latach powstawały kolejne organizacje zrzeszające środowiska wojskowe oraz prowadzono zbiórki na rzecz budowy domu. 22 maja 1928 odbyło się pierwsze walne zgromadzenie towarzystwa powołanego celem budowy Domu Żołnierza Polskiego we Lwowie (Komitet Budowy Domu Żołnierza);