W wersjach bootlegowych problem również występuje, jest nawet bardziej słyszalny jako urwana partia w miejscu, gdzie zapewne powinno nastąpić wyciszenie. Słychać w nich także błąd techniczny wynikający z przypadkowego nagrania fragmentu utworu na wcześniejszej ścieżce podczas rozruchu magnetofonu. Błędy te skorygowano w reedycji piosenki przygotowanej na potrzeby wydania albumu kompilacyjnego 1 (2000) i zremasterowanej wersji składanki Past Masters (2009).
W 1966 roku piosenka znalazła się na wydanym w Stanach Zjednoczonych albumie Yesterday and Today i brytyjskiej składance A Collection of Beatles Oldies. Utwór został później wydany także jako część kompilacji 1962–1966 (znanej także jako Czerwony Album), wydanej w 1973 roku.
Teledysk 23 listopada 1965 The Beatles nagrali trzy różne teledyski do piosenki, wszystkie reżyserowane przez Joe McGratha. Materiał filmowy do tej, oraz kilku innych piosenek (w tym wydanego na drugiej stronie singla „We Can Work It Out”) miał trafić do różnych stacji telewizyjnych jako materiał zastępczy, do pokazania widzom w sytuacji, w której członkowie grupy The Beatles nie mogliby pojawić się w studio. Decyzja muzyków o tworzeniu własnych materiałów filmowych i rozsyłaniu ich do stacji telewizyjnych w celach promocyjnych była nowatorska jak na owe czasy.