U marchwi plamy początkowo pojawiają się głównie na korzeniach, blisko szyjki i mają długość 1–2 cm.
Epidemiologia Zarodniki patogenu mogą zimować na pozostawionych w glebie resztkach porażonych roślin, lub na przechowywanych warzywach czy sadzonkach. Wiosną wyrastają z nich strzępki, które wnikają do wnętrza korzeni i ich wiązek przewodzących. W tkankach porażonych roślin wytwarzane są chlamydospory, a na powierzchni chlamydospory i konidia. Obydwa typy zarodników rozprzestrzeniane są w glebie przez wodę i w sezonie wegetacyjnym powodują infekcje wtórne korzeni. Zaobserwowano, że czasami patogen może żyć jako saprotrof na martwych resztkach roślin.
Zakażeniom sprzyja duża wilgotność gleby i temperatury w zakresie 17-20° C (optymalne dla rozwoju patogenu). Choroba może przenieść się z chorej rośliny na zdrową, gdy stykają się ich korzenie. Zarodniki mogą przetrwać w glebie przez wiele lat.