100 Dywizja Strzelecka () – związek taktyczny piechoty Armii Czerwonej; żołnierze dywizji uczestniczyli m.in. w uwolnieniu więźniów niemieckiego obozu Auschwitz-Birkenau.
I formowanie Dywizja Strzelców sformowana w Uralskim Okręgu Wojskowym. Brała udział w agresji na Polskę w 1939 i w wojnie zimowej w Finlandii.
W czerwcu 1941 w składzie 2 Korpusu Strzeleckiego 13 Armii Frontu Zachodniego.
W 1941 w jej skład wchodziły: 85 pułk strzelecki 331 pułk strzelecki 355 pułk strzelecki 34 pułk artylerii 46 pułk artylerii haubic 81 pułk artylerii przeciwpancernej oraz 397 dywizjon moździerzy, 183 dywizjon artylerii przeciwlotniczej, 69 batalion rozpoznawczy, 90 batalion saperów, 29 batalion łączności, 23 batalion medyczno-sanitarny, 2 batalion transportowy i 62 kompania chemiczna.
Po walkach pod Jelnią, na bazie resztek dywizji utworzono 1 Dywizję Strzelecką Gwardii.