Ważnym czynnikiem decydującym o efektywności tego podatku jest również fakt, że jest przypisany do konkretnego gruntu, którego nie można przenieść, przez co znacznie trudniej się przed nim uchylić niż przed innymi daninami.
Bezpośrednimi beneficjentami rozwoju lokalnego sąsiedztwa są jego faktyczni użytkownicy. Wzrost dóbr publicznych w danej okolicy (takich jak transport, bezpieczeństwo, szkolnictwo) przesuwa krzywą popytu najemców w prawo. Posiadacze ziemi, jeśli to inne osoby, zyskują na tym pośrednio, dzięki zwiększonej konkurencji cenowej wśród najemców. Wprowadzenie podatku od wartości gruntu w tym obszarze sprzyja temu, aby publiczne korzyści nie były koncentrowane i zawłaszczane przez posiadaczy ziemi, ale pozostawały w strefie publicznej.
jest uzasadnione ekonomicznie, ponieważ nie zniechęca do pracy i konsumpcji ani oszczędności i inwestycji oraz unika tworzenia zbędnej straty społecznej. Optymalny podatek od wartości gruntu może mieć negatywną wartość straty społecznej – przynosi społeczną korzyść, bo prowadzi do efektywniejszego wykorzystywania zasobów gruntowych.