To dało początek jego przezwisku captain of the rod (kapitan rózgi).
W skład instytucji wchodziło dwóch sędziów, po jednym dla sądu cywilnego oraz kryminalnego. Byli oni rodowitymi Maltańczykami, zajmowali się sprawami, które miały miejsce w Valletcie, Florianie oraz Three Cities. Sekretarz (cancelliere), odpowiedzialny był za przyjmowanie i przechowywanie akt sądowych, rejestrowanie wyroków wydanych przez sędziów oraz nadzór nad pozostałymi pracownikami sądów. Wielki Wicehrabia (Gran Visconte) koordynował pracę policji, a Capitani di notte wykonywał wyroki. Wśród innych pracowników był urzędnik, który pilnował, aby więźniowie byli dobrze traktowani, pracownicy archiwum oraz adwokaci, odpowiedzialni za pomoc prawną. Raz w tygodniu sporządzano raport dla Wielkiego Mistrza, informujący o sprawach rozpatrywanych przed trybunałami sądowymi.
Castellania była najwyższym sądem na wyspie, stąd nazywana była Gran Corte. Wielki Mistrz miał władzę absolutną w kierowaniu tą instytucją. Stolica Apostolska domagała się lepszych wyroków, jak np. podczas sporu z dworem biskupim, lecz powołując się na "książęcą" suwerenność Wielki Mistrz nie uległ naleganiom. Wraz z obecnością Inkwizycji Stolica Apostolska uważała Maltę za swoją kolonię.