Najazd na Żejtun ( – Ostatni atak, ) – ostatni duży najazd wykonany przez Imperium Osmańskie przeciwko wyspie Malta, będącej wówczas pod rządami joannitów. Najazd miał miejsce w lipcu 1614 roku, kiedy najeźdźcy splądrowali miasto Żejtun i okoliczne tereny, zanim zostali pobici i wyparci na swoje okręty przez kawalerię Zakonu oraz mieszkańców miasteczek i wiosek południowo-wschodniej Malty.

Podłoże polityczne Po raz pierwszy Turcy osmańscy próbowali zająć Maltę w roku 1551, kiedy najechali Gozo, lecz nie zdołali opanować Malty. W roku 1565 podjęli drugą próbę, znaną jako Wielkie Oblężenie Malty, lecz zostali znów odparci po czterech miesiącach walk. Od bitwy pod Lepanto w roku 1571 Turcy trzymali się z daleka od wyspy, lecz pod koniec XVI wieku znów rozpoczęli wyprawy w rejony śródziemnomorskie. W roku 1598 czterdzieści tureckich okrętów widzianych było w okolicy Capo Passero na Sycylii, powodując ogólny alarm na Malcie. Podobna sytuacja zdarzyła się w latach 1603 i 1610. Z tego powodu Zakon rozpoczął przygotowania do potencjalnego ataku tureckiego.