Andrzej Mozołowski (ur. 27 października 1925, zm. 27 sierpnia 1997 w Warszawie) – polski żołnierz, dziennikarz, pisarz, więzień obozu koncentracyjnego.

mały|Grobowiec Mozołowskich i Julii Świtalskiej Życiorys Był synem lekarzy Stefana Mozołowskiego (1892–1940), neurologa, pułkownika Wojska Polskiego, ofiary zbrodni katyńskiej i Jadwigi z domu Jaroszewicz (1893-1986), specjalistki chorób skórnych i wenerycznych) oraz bratem Anny.

Uczył się w I Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. Do 1939 zamieszkiwał z rodziną w kamienicy przy Alei Szucha 16. Podczas II wojny światowej w trakcie okupacji niemieckiej zamieszkiwał w Warszawie z rodziną przy ul. Wilczej 2 (róg ulicy z Alejami Ujazdowskimi). Działał w konspiracji i był żołnierzem Armii Krajowej. W jego domu odbywały się tajne wykłady. W trakcie obławy tamże został aresztowany przez Niemców, a po interwencji matki, która powołała się na przedwojenną działalność swojego męża z niemieckimi profesorami, wyrok śmierci został zamieniony na dożywotni obóz koncentracyjny. Był osadzony w obozie Bergen-Belsen. Po odzyskaniu wolności został przyjęty do 2 Korpusu Polskiego. W stopniu plutonowego podchorążego służył w 8 Batalionie Strzelców Karpackich.