We wrześniu i październiku 1981 roku był delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność”.

Po wprowadzeniu stanu wojennego był jednym z organizatorów pomocy dla represjonowanych i ich rodzin (m.in. z ks. Alojzym Sitkiem). Kolportował wydawnictwa podziemne (m.in. „Sygnały Wojenne”, „Solidarność Nauczycielską”, „Z Dnia na Dzień” i inne). W roku 1982 współorganizował podziemne struktury „S” POiW w rejonie Opola (we współpracy z A. Adamczyk, Z. Babskim, Wiesławą Ceglińską-Sempruch, Ireną Chmielewską, Krystyną Cieszyńską, Aleksandrem Gogołowiczem, Małgorzatą Mochniak, Wandą Pilch, Bożeną Reszke-Marzec, Kazimierzem Sempruchem, Władysławem Szewczykiem i innymi). W okresie 1982–1983 był jednym z redaktorów podziemnego pisma „Solidarność Nauczycielska” wydawanego w Opolu w formie kopii maszynopisowych (we współpracy z A. Adamczyk, Z. Babskim, W. Ceglińską-Sempruch i R. Kwolkiem). W czerwcu 1982 roku został zwolniony z pracy w II LO, przywrócony w grudniu 1982 roku wyrokiem Sądu Pracy.

W 1989 roku był członkiem Opolskiego Komitetu Obywatelskiego „S”. W latach 1989–1990 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Sekcji Regionalnej POiW Regionu Śląsk Opolski. Był członkiem Prezydium KZ POiW w Opolu, w 1990 roku został wybrany delegatem na Walny Zjazd Delegatów Regionu Śląsk Opolski.