Bonifacio Bevilacqua (ur. 1571 w Ferrarze, zm. 7 kwietnia 1627 w Rzymie) – włoski kardynał.

Życiorys Urodził się w Ferrarze jako syn hrabiego Macostorna Antonio Bevilacquy i jego żony Isabelli Turchi. Był krewnym rodu Sfondrati, z którego wywodził się papież Grzegorz XIV.

Studiował na uniwersytecie padewskim uzyskując tytuł doktora praw w 1590. Następnie udał się do Rzymu, gdzie jego krewny Grzegorz XIV mianował go swoim prałatem. Następnie był kolejno gubernatorem Fano (1593), Patrymonium św. Piotra (1593–1596) i Camerino (1596–1599). Został także referendarzem Obojga Sygnatur (1594). 3 kwietnia 1598 papież Klemens VIII mianował go tytularnym patriarchą Konstantynopola, a rok później, 3 marca 1599, wyniósł go do godności kardynała prezbitera. Został bliskim współpracownikiem Klemensa VIII i jego głównego bratanka kardynała Pietro Aldobrandiniego, który w 1598 zbrojnie zajął Ferrarę po tym, jak miejscowy książę Alfons II d’Este zmarł bez prawowitego męskiego potomka. Ród Bevilacqua poparł wówczas roszczenia papieża, a kapelusz kardynalski dla Bonifacio był nagrodą za to. Podczas nieobecności Pietro Aldobrandiniego w Kurii z powodu pobytu w Ferrarze (1599) Bevilacqua zastępował go jako prefekta Świętej Konsulty.