Maksymilian Lityński, właśc. Maksymilian Lifsches (ur. 27 czerwca 1907 w Peczeniżynie, zm. 1982 w Göteborgu) – doktor praw, oficer ludowego Wojska Polskiego, prokurator wojskowy, podpułkownik, wykładowca CW MSW.
Życiorys Urodził się 27 czerwca 1907 w Peczeniżynie. Pochodził z rodziny żydowskiej. Jego ojcem był A. Lifsches, a matką A. Hessel. Znany był również jako Maksymilian Lifsches. Kształcił się w Państwowym Gimnazjum im. Franciszka Karpińskiego w ŚniatynieDo tego gimnazjum uczęszczała także wówczas Paulina Lifsches. Por. . W 1933 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W 1939 uzyskał tytuł naukowy doktora praw.
Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej. Od marca do grudnia 1944 był zatrudniony w banku państwowym w Kołomyi Stanisławowie. Od stycznia do marca 1945 mieszkał w Przemyślu. 29 lutego 1945 został powołany do ludowego Wojska Polskiego. W 1946 był w stopniu podporucznika. Był oskarżycielem w procesach działaczy i żołnierzy niepodległościowych. W stopniu kapitana na przełomie 1946/1947 był oskarżycielem w procesie Szymona Poradowskiego, żądającym kary śmierci. 7 czerwca 1947 przed wojskowym sądem doraźnym w Lesznie w stopniu majora był oskarżycielem biorących udział w potyczce żołnierzy polskich i radzieckich w Lesznie w 1947.