XX wieku prowadził też zajęcia dla studentów technologii rolno-spożywczej Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego =.
We wrześniu 1946 został mianowany zastępcą profesora i kierownikiem Zakładu Maszynoznawstwa Ogólnego i Chemicznego PW, a w kwietniu 1949 profesorem nadzwyczajnym. Od września 1952 był kierownikiem Katedry Maszynoznawstwa Ogólnego i Chemicznego. Na emeryturę przeszedł w 1965.
Życie rodzinne We wczesnych latach 20., wraz z ojcem i czwórką rodzeństwa, którym też udało się repatriować do Polski, zamieszkał w Zielonce koło Warszawy. W 1925 wziął ślub z Ireną Hoffman (1902-1991) z zawodu nauczycielką, również repatrianką z Ukrainy. Zostają później rodzicami sześciorga dzieci, kolejno urodzili się Sławomir (1926-1988), Janusz (1927-2020), Witold (1929-2000), Jadwiga (Meissner, 1931-2006), Alina (Haman,1934-2024) i Michał (1944). W 1930 rodzina przenosi się do Warszawy, po Powstaniu zamieszkuje przez kilka lat w Zalesiu Górnym a w 1949 przenosi się do budynku profesorskiego PW przy ul. Asfaltowej w Warszawie.
Stanisław Niewiadomski zmarł 9 czerwca 1966, jest pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 18-2-24).