Poza pracą proboszcza, zajmował się pisaniem korespondencji do gazet. Swoje felietony podpisywał pseudonimem "Fotograf".
W 1867 roku urodził się pierwszy syn Bazyli, w 1871 roku Jan, później na świat przyszli Józef, bliźniacy Zenon i Emilian, oraz dwie córki. W 1884 roku zostaje proboszczem, a później dziekanem we wsi Sielec Bełzki, koło Krystynopola. Kontynuuje pracę literacką, oprócz korespondencji do gazet, pisze książki o tematyce krajoznawczej, historycznej i etnograficznej. Jego największą zasługą jest opublikowanie opisów historyczno-krajoznawczych kilkudziesięciu miejscowości ruskich w Galicji i na Węgrzech. Jest autorem ponad 100 szkiców historycznych, opisów i badań okolicznych miejscowości m.in.: Sokala i Krystynopola, Bełżca i Wielkich Mostów, Tartakowa, Zbaraża, Sieleca i Butyn, Horodyszcza i wielu innych. Część tych opracowań była publikowana jako oddzielne książki, część ukazywała się w galicyjskich periodykach, takich jak "Słowo", "Przełomy", "Ruska Rada".