Aleksander Kazimierz Łuczak (ur. 10 stycznia 1905 w Pakości, zm. 29 sierpnia 1975 w Bournemouth, Dorset, Wielka Brytania) – polski lekarz medycyny lotniczej, major lekarz Polskich Sił Powietrznych.
Życiorys Uczył się w gimnazjum w Inowrocławiu, był zaangażowany w działalność patriotyczną oraz należał do harcerstwa Rzeczypospolitej Polskiej. Walczył podczas powstania wielkopolskiego, w uznaniu męstwa odznaczono go Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Po ukończeniu gimnazjum wyjechał do Warszawy, gdzie został przyjęty do Oficerskiej Szkoły Sanitarnej, która w 1928 roku została przemianowana na Szkołę Podchorążych Sanitarnych. Jako podchorąży studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego.
7 sierpnia 1932 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 1 kwietnia 1932 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy, a Minister Spraw Wojskowych wcielił do Kadry Zapasowej 1 Szpitala Okręgowego z równoczesnym przydziałem do Centrum Wyszkolenia Sanitarnego na staż. Z dniem 10 maja 1933 roku, po zakończeniu stażu, został przydzielony do 4 Pułku Piechoty Legionów w Kielcach. 7 czerwca 1934 roku ogłoszono jego przeniesienie do Korpusu Ochrony Pogranicza. Był lekarzem Batalionu KOP „Ludwikowo” i Szwadronu Kawalerii KOP „Hancewicze”.