thumb|Grób na Cytadeli w Poznaniu Franciszek Talarczyk (ur. 2 stycznia 1897 w Budach, zm. 5 kwietnia 1951 w Poznaniu) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego, powstaniec wielkopolski.
Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa i Elżbiety. Ukończył gimnazjum w Ostrowie Wielkopolskim. Pobierał stypendium Towarzystwa Naukowej Pomocy dla Młodzieży Wielkiego Księstwa Poznańskiego. Udzielał też korepetycji. Był członkiem podziemnego Towarzystwa Tomasza Zana. 4 marca 1916 wzięty z poboru do wojska pruskiego – walczył na obu frontach I wojny światowej. W październiku 1918 zdezerterował. Do 20 stycznia 1919 służył ochotniczo w Straży Ludowej w Rozdrażewie. Potem, w stopniu sierżanta, dowodził ochotniczą kompanią rozdrażewską 12 pułku Strzelców Wielkopolskich (walki pod Krotoszynem, Zdunami, Borownicą i Chachalnią, a potem pod Lwówkiem, Kwilczem i Międzychodem). W 1919 zdał spóźnioną maturę w Ostrowie Wielkopolskim. W 1920 walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1925 ożenił się z Marią Kluczyńską. Od 1930 nauczał w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. W sierpniu 1935 roku został przeniesiony do 23 pułku artylerii lekkiej w Będzinie na stanowisko kwatermistrza.