Franciszek Olędzki (czyli Olęcki, Olenski, Oleński, zm. w 1792 roku) – rzeźbiarz lwowski. Pracował przede wszystkim w drewnie i kamieniu, znacznie rzadziej w stiuku.
Życiorys Prawdopodobnie, rozpoczął naukę pod kierunkiem Sebastiana Fesingera. W 1773 poślubił Mariannę z Polańskich, wdowę po rzeźbiarzu Janie Kruszanowskim, córkę odlewnika dzwonów Teodora Polańskiego. W latach 1773–1779 wykonywał prace dla katedry łacińskiej we Lwowie. W 1780 otrzymał od teścia nieruchomości na przedmieściu Halickim we Lwowie. Jego dorobek artystyczny nie jawi się jasnoFranciszek Olędzki (Olencki, Oleński)..
Ukraiński badacz Dmytro Krwawycz (ukr. Дмитро Крвавич) zgodził się z atrybucią, że Olędzkiego należy uznać za autora rzeźb na wrotach diakońskich ikonostasu cerkwi Świętej Pokrowy w Buczaczu. Równocześnie Krwawycz uważał, że Olędzki zrealizował projekt Jana Jerzego Pinzla, który nadzorował za jego zrealizowaniemДмитро Крвавич: Українська скульптура періоду рококо [w:] Записки Наукового товариства імені Шевченка. Праці Комісії образотворчого та ужиткового мистецтва, Львів, 1998, t. 236 (CCXXXVI), s. 151. [dostęp 2016-12-13].. Przez pewien czas Pinzelowi przypisywano poszczególne prace Oleńskiego, np.