Służba 23 marca 1916 roku UB-42 służbę rozpoczął we . W dniu przyjęcia okrętu do służby, dowódcą jednostki został mianowany kapitan () Fritz Wernicke. Na stanowisku okrętu pozostawał do 13 maja 1917 roku. W czasie jego służby UB-42 zatopił sześć statków oraz uszkodził jeden okręt. Po trzech miesiącach służby na Morzu Śródziemnym został przeniesiony do Konstantynopola do i rozpoczął patrole na Morzu Czarnym. Pierwszym zatopionym przez UB-42 statkiem był rosyjski parowiec „Peter Darcy” o pojemności BRT. Pochodzący z 1882 roku statek płynął z Konstancy do Odessy. 3 września 1916 roku został zatopiony na pozycji (). 5 października u wejścia do Zatoki Karkinickiej, na pozycji (), UB-42 zatopił rosyjski żaglowiec „St. Nikolei” o pojemności BRT. Trzecim, a zarazem największym zatopionym statkiem był rosyjski parowiec „Czarita” () o pojemności BRT. Jednostka została zbudowana w 1886 roku w Tyne Iron Shipbuilding Company jako „Port Augusta”, statek towarowy zbudowany dla William Milburn & Co z Londynu. W 1891 roku został sprzedany Russian Steam Navigation & Trading Co z Odessy, a w 1915 roku zarekwirowany przez Marynarkę Wojenna Imperium Rosyjskiego i oznaczony jako N75.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — SM UB-42 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.