Aleksander Jeliński (ur. 13 kwietnia 1920 w Warszawie, zm. 3 lipca 2015 tamże) – polski chemik, specjalista w zakresie geochemii uranu i pierwiastków ziem rzadkich
Młodość Ojciec był robotnikiem, mechanikiem. Specjalizował się w zegarmistrzostwie. Matka prowadziła gospodarstwo domowe.
W latach 1927–1930 uczęszczał do szkoły powszechnej w Warszawie, w latach 1930–1937 – do XII Gimnazjum Miejskiego w Warszawie, a do 1939 – do Państwowego Liceum Chemicznego i Ceramicznego, również w Warszawie. Wybuch II Wojny Światowej przerwał jego dalszą naukę.
W 1940 został wywieziony na roboty przymusowe do Küstrin w Niemczech (obecnie Kostrzyn nad Odrą w Polsce), gdzie w okolicznym gospodarstwie rolnym przepracował całą okupację jako robotnik. W lutym 1945 został uwolniony przez Armię Czerwoną.
Po powrocie do Warszawy zamieszkał z matką, ponieważ ojciec zmarł w 1944 podczas Powstania Warszawskiego. Podjął naukę w Państwowym Liceum Chemicznym i Ceramicznym. W 1947 otrzymał świadectwo dojrzałości i tytuł technika chemika.