Antoni Marian Żelichowski (ur. 25 grudnia 1936 w Warszawie, zm. 21 grudnia 1996 w Warszawie) – polski geolog, specjalista w zakresie geologii regionalnej, a zwłaszcza paleozoiku regionu lubelskiego.
Młodość Ojciec, Antoni, był urzędnikiem i działaczem samorządowym. Został aresztowany przez Niemców za konspiracyjną działalność polityczną, więziony na Pawiaku i w Oświęcimiu i zamordowany w 1941 w Neuengamme.
Matka, Maria Wiśniewska-Żelichowska, była nauczycielką. Pracowała również naukowo w dziedzinie paleontologii, prowadząc badania ramienionogów jurajskich. Doktoryzowała się w 1932 u prof. Romana Kozłowskiego. Po wojnie pracowała w Państwowym Instytucie Geologicznym jako kustosz Muzeum Geologicznego PIG. Mieszkała razem z synem na terenie PIG.
Do szkoły podstawowej i liceum Antoni Żelichowski uczęszczał w Warszawie. Świadectwo maturalne uzyskał w 1953, w Liceum TPD-3 na Mokotowie (obecnie Liceum im. Jana Kochanowskiego). W latach 1953-1959 studiował geologię na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego. Dyplom magisterski otrzymał na podstawie pracy Zdjęcie geologiczne okolic Toszka z poglądem na karbon zachodniego obrzeżenia zagłębia krakowsko-śląsko-ostrawskiego, wykonanej pod kierunkiem prof. Jana Samsonowicza.