Nakaz pracy otrzymał do nowo powołanego Centralnego Urzędu Geologii, do Departamentu Komisji Zasobów Kopalin, na stanowisko inspektora. 15 grudnia 1953 został skierowany do Instytutu Geologicznego jako przedstawiciel CUG do specjalnej akcji badawczej dr inż. Stanisława Pawłowskiego: poszukiwanie złóż siarki w Zapadlisku Podkarpackim. W marcu 1954 został zatrudniony w PIG na stanowisku asystenta naukowo-badawczego.
Pracę rozpoczął od otworu A-1 w Mokrzyszowie, gdzie nawiercono wapienie osiarkowane. Od tej pory, aż do emerytury, związany był z poszukiwaniem i dokumentowaniem złóż siarki na Podkarpaciu.
W latach 1953–1978 odkryto z jego udziałem i udokumentowano w kategorii C2 szereg złóż siarki rodzimej: Piaseczno, Machów, Jeziorko-Grębów-Jamnica, Osiek–Baranów–Skopanie, Basznia, Poręba Wierzbicka–Dobrów–Grzybów oraz Rudniki, o łącznych zasobach siarki w kat. C2 około jednego mld t.
Od 1960 był adiunktem naukowo-badawczym w Instytucie Geologicznym. W 1966 otrzymał Uprawnienia geologiczne do poszukiwania i rozpoznawania złóż kopalin stałych. Od 1982 był kierownikiem Pracowni Złóż Siarki i Surowców Miocenu w Zakładzie Geologii Złóż Surowców Chemicznych IG. W 1981 otrzymał stopień Dyrektora Górniczego III stopnia, a w 1985 – II stopnia.