I wojna światowa W chwili przystąpienia Niemiec do I wojny światowej (1 sierpnia 1914) roku Otto Steinbrinck służył na okręcie podwodnym U-6. 29 września 1914 roku został mianowany jego kapitanem. Okrętem dowodził do 4 listopada 1914, następnie przez miesiąc służy na łodzi torpedowej. Do służby na U-6 powrócił 6 stycznia 1915 roku. 21 stycznia został zastąpiony przez Reinholda Lepsiusa. 15 marca Steinbrinck został przeniesiony do Flotylli Flandria, gdzie został mianowany dowódcą pierwszego przydzielonego do niej okrętu UB-10. W okresie 10 miesięcy UB-10 pod dowództwem Steinbricka zatopił 27 statków o łącznej pojemności BRT. Największym był „Rosalie”. 10 sierpnia 1915 roku 3 mile od boi Blakeney UB-10 storpedował zbudowany rok wcześniej parowiec „Rosalie” o pojemności BRT. Statek został poważnie uszkodzony i doholowany do pozycji (), gdzie zatonął i spoczywa do dziś. 9 stycznia 1916 roku został odznaczony orderem Hohenzollernów. 16 lutego 1916 roku został mianowany drugim dowódcą UB-18. W uznaniu nadzwyczajnych zasług, jakie w wojnę podwodną wniósł Otto Steinbrinck, 29 marca 1916 roku odznaczony został Pour le Mérite. Był trzecim dowódcą okrętu podwodnego, który otrzymał ten najwyższy pruski i niemiecki order wojskowy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Otto Steinbrinck · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.