mały|Grób księdza Bolesława Grudzieńskiego na cmentarzu Rakowickim w Krakowie Bolesław Grudzieński-Reif (ur. 3 sierpnia 1888, zm. 31 grudnia 1952 w Krakowie) – duchowny rzymskokatolicki, kanonik kapituły lwowskiej, szambelan papieski, działacz społeczny i polityczny ruchu endecji, radny Rady Miasta Lwowa, więziony przez władze komunistyczne.
Życiorys Urodził się 3 sierpnia 1888. Rodowe nazwisko Reif – używał do 1919. W 1912 otrzymał we Lwowie święcenia kapłańskie i został duchownym rzymskokatolickim. Był wikariuszem w Stanisławowie (1912–1914), kapelanem w randze rotmistrza w 6 Pułku Ułanów Jazłowieckich (1914–1918).
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został awansowany do stopnia kapelana rezerwy Wojska Polskiego ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919W ewidencji wojskowej (Roczniki Oficerskie 1923, 1924) jego tożsamość była podawana jako Bolesław Grudzieński-Rejf.. W okresie II Rzeczypospolitej posługiwał we Lwowie. W latach 1919–1921 był kapelanem w szpitalu wojennym we Lwowie, następnie w latach 1921–1927 wikariuszem parafii św. Anny we Lwowie, w latach 1927–1931 wikariuszem parafii katedralnej we Lwowie. Od 1931 był kanonikiem Kapituły Metropolitalnej we Lwowie. Został sekretarzem powołanej w 1931 sekcji pomocy bezrobotnym Kresowego Biskupiego Komitetu Ratunkowego KBK.