Stowarzyszenie Urzędników Państwowych Rzeczypospolitej Polskiej (SUP) – zostało powołane do życia 14 października 1919 r. na zebraniu organizacyjnym delegatów poszczególnych urzędów w Warszawie, obejmując początkowo tylko urzędy miasta stołecznego Warszawy. Stopniowo organizacja rozszerzała swe wpływy na miasta wojewódzkie i powiatowe, tworząc tam swe koła. Stowarzyszenie Urzędników Państwowych zrzeszało wyłącznie urzędników administracji państwowej, początkowo ze wszystkich resortów (administracja ogólna, skarbowa, szkolna, wojskowa), podlegających ustawie o państwowej służbie cywilnej z 17 lutego 1922 r., stanowiących odrębną grupę pracowników państwowych o specyficznych warunkach pracy i postulatach.
Jednym z celów było stworzenie jednolitej organizacji zawodowej, ponieważ obok SUP istniały też inne organizacje urzędnicze.
Struktury W skład Centralnej Rady Pracowniczej weszły 4 centrale związków pracowników państwowych, prywatnych i samorządowych: Międzyzwiązkowy Komitet Pracowników Państwowych, Naczelny Komitet Pracowników Państwowych, Kolejowych i Komunalnych, Rada Naczelna Związków Zawodowych Pracowników Samorządowych, Unja Związków Zawodowych Pracowników Samorządowych.