Towarzystwo utrzymywało się ze składek i nieustannie borykało się z brakiem pieniędzy. Zasilali je bardziej majętni emigranci polscy. Donatorem był m.in. kompozytor oraz pianista Fryderyk Chopin, do którego Bem zwrócił się z prośbą o pomoc finansową.

Organizacja nie uzyskała jednak wystarczającego wsparcia u podzielonej politycznie emigracji polskiej. Adam Jerzy Czartoryski widział w niej konkurencję dla prowadzonego przez siebie Towarzystwa Pomocy Naukowej. Ostatecznie towarzystwo Bema zakończyło swoją działalność 21 stycznia 1837 r. Efektem jego działalności było umieszczenie 81 Polaków na francuskich wyższych uczelniach technicznych, którym zapewnione zostały stypendia finansowe, a także załatwienie pracy wielu emigrantom we Francji.

Działalność Według statutu organizacji wydrukowanego w „Kronice emigracji polskiej” towarzystwo zajmowało się kształceniem technicznym Polaków na emigracji, pomocą w podnoszeniu ich kwalifikacji zawodowych oraz w zdobywaniu pracy. Długofalowym celem była nauka nowoczesnych wówczas technologii oraz przeniesienie ich w przyszłości do ojczyzny.