Mikołaja z Miry, natomiast na ścianie zachodniej umieszczono kompozycję przedstawiającą Sąd OstatecznyE. Dobrowolska, B. Gniedowski, Jarosławl, Tutajew, Iskusstwo, Moskwa 1971, s.137.
W 1686 do cerkwi św. Mikołaja dobudowano drugą świątynię, w której nabożeństwa odbywały się w miesiącach letnich i jesiennych. Jej patronką została Tichwińska Ikona Matki Bożej.
W 1929 obie połączone cerkwie zostały zamknięte i zaadaptowane na magazyn. Rosyjski Kościół Prawosławny odzyskał je w 1992. Świątynie zostały odremontowane i przywrócone do użytku liturgicznego.
Architektura Cerkiew nie posiada podkletu, otoczona jest z trzech strony jednokondygnacyjnymi galeriami, do których pierwotnie prowadziły trzy ganki. W północno-zachodnim narożniku budowli znajduje się zwieńczona dachem namiotowym dzwonnica. Inspiracją dla jej wyglądu były dzwonnice cerkwi św. Eliasza oraz Narodzenia Pańskiego w Jarosławiu. Świątynia posiada trzy ołtarze, dwa boczne usytuowane są na końcach galerii;