pierwotny portal główny, który uległ zniszczeniu w pożarze z 1595 roku, został udekorowany przez Bonanna Pisano, który jest też autorem 24 płyt z brązu ze scenami z Nowego Testamentu, znajdującymi się na drzwiach San Ranieri w prawym transepcie (1180).
Korpus nawowy Korpus nawowy katedry jest trzykondygnacyjny. Ściany przyziemia zostały udekorowane ślepymi arkadami, których łuki wspierają się na lizenach. Ściany pierwszej kondygnacji zdobią same lizeny, podtrzymujące architraw, natomiast ściany kondygnacji drugiej – podobnie jak ściany przyziemia – ślepe arkady, których łuki wspierają się na półkolumnach. Zaokrąglone apsydy zamykające nawę środkową transeptu są dwukondygnacyjne. W ich dekoracji dokonano pewnej modyfikacji, zastępując lizeny w przyziemiu półkolumnami. Łuki udekorowano polichromowanymi intarsjami. Apsyda zamykająca od wschodu nawę główna jest również zaokrąglona, trzykondygnacyjna. Jej kondygnacja przyziemna przypomina kondygnację przyziemną korpusu nawowego, natomiast dwie kondygnacje wyższe mają formę niewielkich loggii. Na wierzchołku apsydy znajduje się kopia gryfa z brązu, będącego wytworem sztuki arabskiej z XI wieku, a zdobytym jako łup wojenny w Hiszpanii. Oryginał przechowywany jest w Museo dell'Opera.