Wpis na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO dokonany został w Paryżu, w dniach 7–11 grudnia 1987 roku na podstawie następujących kryteriów: I – Plac stanowi jedyny w swoim rodzaju przykład założenia przestrzennego, na którym znalazły się 4 wyjątkowe arcydzieła architektury: katedra, baptysterium, kampanila i cmentarz. II – zabytki Placu znacząco wpłynęły na rozwój architektury i sztuki monumentalnej w dwóch różnych okresach historycznych: 1) od XI wieku do 1284 roku, kiedy ukształtował się nowy model architektury sakralnej Pizy, promieniujący na inne miasta Toskanii (w szczególności Lukki i Pistoi), a także na kościoły Sardynii i Korsyki; 2) w XIV wieku, kiedy architektura w Toskanii została zdominowana przez monumentalny styl Giovanniego Pisano. IV – monumentalny kompleks Placu jest wybitnym przykładem architektury chrześcijańskiego średniowiecza. VI – dwa z głównych budynków kompleksu architektonicznego są bezpośrednio i istotnie związane z historią fizyki: obserwacje wychylenia żyrandoli wiszących w katedrze, jakich dokonał Galileusz, zwróciły jego uwagę na oscylację ruchu Ziemi; eksperymenty tego samego uczonego, polegające na zrzucaniu przez niego przedmiotów ze szczytu kampanili, doprowadziły go do sformułowania prawa rządzącego spadaniem ciał.