Konidiofory mają w niektórych szczepach długość 150–400 μm i szerokość przeważnie 3–3,5 μm, w innych długość 600–700 μm. Ściany konidioforów gładkie lub drobno szorstkie, wewnątrz często występują ziarnistości. W górnej części człony konidioforów rozgałęziają się, tworząc pojedyncze lub podwójne, asymetryczne okółki metuli. Na jednym konidioforze powstaje zwykle 3–6 metuli, każda z nich ma długość 10–15 μm i szerokość 2,2–3 μm. Na końcach metuli znajdują się smukłe komórki konidiotwórcze o długości 75–100 μm. Zarodniki konidialne powstają bardzo obficie, tworząc splątane łańcuchy o długości 150–200 μm. Konidia eliptyczne, w niektórych szczepach niemal kuliste. Mają średnicę 3–3,5 μm, gładką powierzchnię i żółto-zieloną barwę.
Występowanie i znaczenie Gatunek kosmopolityczny, występujący na całym świecie. Saprotrof pospolicie występujący w glebie i na różnego rodzaju organicznym podłożu, w tym na zbożach i produktach mącznych. Na owocach wywołuje chorobę o nazwie sina pleśń. Najczęściej występuje na jabłkach, powodując mokrą zgniliznę jabłek, ale także na winogronach, owocach wiśni, oliwki, ananasa, czasami także na owocach cytrusowych, awokado, gruszkach, truskawkach, pomidorach, kukurydzy i ryżu.
Wytwarza silnie trującą mykotoksynę o nazwie patulina. W stężeniach niebezpiecznych dla zdrowia występuje ona przede wszystkim w jabłkach porażonych siną pleśnią.
Przypisy
Kategoria:Kropidlakowate Kategoria:Mykobiota Polski