Marcin Błażewski, Marcin Błażowski (ur. na ziemi samborskiej, zm. ok. 1628) – polski pisarz, tłumacz i wydawca.
Życiorys Urodził się w rodzinie ziemiańskiej, jako syn Iwana Mikowicza i Anny. Znał język łaciński, prawdopodobnie włoski. Za młodu służył w wojsku. W 1603 złożył na zjeździć w Przemyślu, wraz z rycerstwem wyznania grecko-katolick.iego, protest przeciw uciskowi religijnemu. Występował jako regalista przeciw rokoszowi Zebrzydowskiego. Bronił spraw chłopa. W 1621, na skutek strat poniesionych podczas najazdu Tatarów, został zwolniony z obowiązku pospolitego ruszenia. Zaczął pisać osiadłszy na dziedzicznych wsiach: Ilniku, Łosieńcu i Mielnicznem, w powiecie turczańskim. Mimo średniej zamożności wydał przekład M. Kromera własnym sumptem. Zmarł około roku 1628.
Twórczość W 1606 przełożył na polski kontynuację Eneidy Wergiliusza – O Aeneaszu trojańskim księgę XIII Maffea Vegiusa. W 1607 podczas rokoszu Zebrzydowskiego, opowiadając się po stronie króla Zygmunta III, napisał wierszowany traktat Tłumacz rokoszowy powiatu ruskiego. W 1608 wydał, oraz prawdopodobnie przetłumaczył, zbiór bajek Giovanniego Marii Verdizottiego Setnik przypowieści uciesznych.
W 1611 przełożył na polski O sprawach, dziejach i wszystkich innych potocznościach koronnych polskich ksiąg XXX – kronikę Marcina Kromera.