Rozmnażane w niewoli aleksandretty łatwo skrzyżować tak, by uzyskać niebieskie upierzenie; tłumi ono barwę czerwoną, więc formy niebieskie mogły nie mieć czerwonej plamy.
Ekologia i zachowanie thumb|left|Mapa Rodrigues autorstwa Leguata, jego osada widoczna jest na północnym wschodzie; 1708 Niemal nic nie wiadomo o zachowaniu aleksandrett maskareńskich, ale prawdopodobnie było podobne, jak u innych przedstawicieli rodzaju. Leguat wspomniał, że papugi te jadły głównie orzechy Cassine orientalis. Możliwe, że jadły również liście, podobnie jak to czynią aleksandretty krótkosterne. Przeżycie aleksandrett maskareńskich długo po rozpoczęciu intensywnej wycinki lasów Mauritiusa świadczy o tym, że były mniej wrażliwe na zmiany w środowisku niż na przykład papugi rodrigueskie.