Taksonomia thumb|left|upright|Ilustracja z 1875 autorstwa Keulemansa przedstawiająca holotyp Po raz pierwszy aleksandrettę maskareńską wzmiankował François Leguat w jego wspomnieniu z 1708, A New Voyage to the East Indies. Leguat przewodził grupie dziewięciu hugenotów, którzy przybyli na Rodrigues między 1691 a 1693 po zesłaniu na wyspę. Kolejne opisy sporządzili Julien Tafforet w 1726 i francuski matematyk Alexandre Pingré, który przyjechał w 1761 na Rodrigues, by zobaczyć tranzyt Wenus.
W 1871 George Jenner, członek magistratu Rodrigues, odłowił samicę; została ona zakonserwowana w alkoholu i przekazana Edwardowi Newtonowi, zarządcy kolonii na Mauritiusie, który przekazał go swojemu bratu, brytyjskiemu ornitologowi Alfredowi Newtonowi. Ten ostatni opisał go naukowo, nadając mu nazwę Palaeornis exsul. Epitet gatunkowy exsul („wygnany”) odnosi się do Leguata, który został wygnany z Francji. Newton przyznał, że miał trudności z wybraniem innej nazwy. Odmówił opublikowania ilustracji przedstawiającej samicę, mimo że wydawcy „The Ibis” zaoferowali mu wydzielone nań miejsce. Newton był przekonany, że samiec byłby bardziej atrakcyjny wizualnie, i wolał poczekać z publikacją.