wierzch ciała odznaczał się ciemniejszym ubarwieniem. Na głowie barwa niebieska była wyraźniej zaznaczona. Od oka do woskówki biegła czarna linia. Od brody do karku ciągnęła się czarna obroża, zwężająca się ku karkowi. Spód sterówek był szarawy. Górna szczęka ciemna, czerwonobrązowa, żuchwa – czarna. Nogi szare, tęczówka żółta. Samica była ubarwiona podobnie, wyróżniała się bardziej szarą głową i czarniejszym dziobem. Czarna obroża była słabiej zaznaczona niż u samca i nie sięgała szyi. Ogólny wygląd aleksandretty maskareńskiej pokrywał się z ogólnym wyglądem innych aleksandrett (w tym czarną obrożą), jednak szaroniebieskie upierzenie było odmienne, ponieważ aleksandretty są w większości zielone. thumb|Inna ilustracja z lat 70. XVIII wieku przedstawiająca żyjącego osobnika Francuski przyrodnik Philibert Commerson otrzymał żywy okaz z Mauritiusa w latach 70. XVIII wieku, opisał go jako szaroniebieskiego. Paul Jossigny wykonał dwie ilustracje przedstawiające tego osobnika. Są to jedyne znane przedstawienia żywego ptaka, pozostały nieopublikowane do 2007. Mimo że obydwa istniejące okazy mają niebieskie upierzenie, wczesne doniesienia z Rodrigues budzą wątpliwości co do koloru upierzenia.