W czasie gdy, na mocy napoleońskiego dekretu, wiele dzieł sztuki zostało wywiezionych do Francji, Carlo Lasinio, kurator cmentarza powołany przez królową Etrurii, Marię Ludwikę, zgromadził w murach cmentarza rzeźby i obrazy, uratowane ze zniesionych kościołów i klasztorów Pizy. Dołączyły do nich dzieła sztuki z katedry i baptysterium oraz przedmioty pochodzące z wykopalisk archeologicznych i rynku antyków. Jednocześnie kontynuowano wznoszenie w korytarzach krużganków pomników nagrobnych, poświęconych najważniejszym postaciom Pizy.
Freski thumb|center|700px|Bonamico Buffalmacco, Triumf śmierci W ciągu XIV wieku ściany wewnętrzne cmentarza pokryły niezwykłe freski, poświęcone tematyce życia i śmierci, wykonane przez dwóch znaczących artystów epoki, Francesca Trainiego i Bonamica Buffalmacca, którzy zilustrowali kazania, wygłaszane w mieście przez dominikanina Domenica Cavalkę oraz przerażające wizje z Boskiej komedii Dantego, widoczne zwłaszcza w Triumfie śmierci i Sądzie Ostatecznym Buffalmacca. W XIV oraz XV wieku na ścianach cmentarza pojawiły się również freski pędzla takich artystów jak: Taddeo Gaddi, Spinello Aretino, Benozzo Gozzoli, Andrea di Bonauto, Antonio Veneziano i Piero di Puccio. W wyniku bombardowań dokonanych w czasie II wojny światowej freski z Camposanto zostały niemal całkowicie zniszczone.