Józef Porzycki (ur. 24 maja 1932 w Barwałdzie Średnim k. Wadowic, zm. 9 stycznia 1998 w Sosnowcu) – polski geolog, specjalista w zakresie geologii złóż surowców mineralnych, zwłaszcza węgla kamiennego.
Młodość Ojciec Hieronim, matka Elżbieta Grzesiek.
W latach 1939–1945 uczęszczał do Polskiej Publicznej Szkoły Powszechnej w Barwałdzie Średnim. We wrześniu 1945 rozpoczął naukę w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Marcina Wadowity w Wadowicach. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości podjął studia na Wydziale Leśnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Od władz UJ otrzymał propozycję podjęcia studiów geologicznych w Donieckim Instytucie Przemysłowym. Do Doniecka wyjechał pod koniec sierpnia 1951. Podczas studiów odbył wiele praktyk terenowych na Kaukazie i Uralu, a także w kilku zagłębiach węglowych, m.in. w Kuźnieckim, Podmoskiewskim, Donieckim i Peczorskim. Pod koniec studiów wybrał specjalizację w zakresie stratygrafii i geologii złóż węgla.
Na podstawie pracy Stratygrafia i otwornice dolnego karbonu zachodniego skrzydła głównej antykliny kizyłowskiej, w czerwcu 1956 otrzymał dyplom inżyniera geologa.