Cerkiew św. Michała w Łodynie – dawna cerkiew greckokatolicka, wzniesiona w 1862 w Łodynie.
W latach 1951–1971 nieczynna kultowo.
Obiekt wpisano na listę zabytków w 1969 oraz włączono do podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej.
Historia Źródła podają, że już w 1589 istniała cerkiew w Łodynie. Następna powstała w 1740, a obecnie istniejącą zbudowano z drewna w 1862 już w innym miejscu. Remontowana w 1911 oraz w 1922. W latach 1945–1951 wieś była w granicach ZSRR. Po powrocie do Polski służyła jako magazyn węgla drzewnego. W 1971 przejęta i użytkowana jako rzymskokatolicki kościół filialny św. Antoniego parafii w Brzegach Dolnych. Kolejny remont ukończono w 1975.
Architektura i wyposażenie Jest to drewniana budowla konstrukcji zrębowej,orientowana, trójdzielna. Do zamkniętego prostą ścianą prezbiterium przylega od strony północnej zakrystia. Szersza nawa oraz niska dwukondygnacyjna wieża z trójspadowym dachem przy babińcu. Osobne dachy kalenicowe nad każdą częścią świątyni z baniastą wieżyczką nad nawą.
Wewnątrz stropy płaskie belkowe. Połączenie prezbiterium i nawy w kształcie łuku o wykroju koszowym.