Nazwa strofy pochodzi rzekomo od tytułu dzieła tegoż władcy, The Kingis Quair (Księga królewska).
They flee from me that sometime did me seek With naked foot, stalking in my chamber. I have seen them gentle, tame, and meek, That now are wild and do not remember That sometime they put themself in danger To take bread at my hand; and now they range, Busily seeking with a continual change. Utwór jest napisany pentametrem jambicznym, czyli najpopularniejszym w poezji angielskiej sylabotonicznym dziesięciozgłoskowiec, w którym akcenty padają na sylaby parzyste. Poeta traktuje jednak wzorzec rytmiczny (metrum) w sposób dosyć swobodny.
Treść Wiersz jest gorzką zadumą poety nad postawą kobiet, które kiedyś chętnie go odwiedzały, a potem zapomniały o nim. Nie jest wykluczone, że miało to związek z osobistą sytuacją poety, który przez pewien czas był więziony na polecenie króla Henryka VIII, w związku z oskarżeniami o romans z królową Anną Boleyn. Wiersze Thomasa Wyatta ukazały się pośmiertnie.
Przekłady mały|Stanisław Barańczak przetłumaczył