Warunkiem uzyskania wysokiego poziomu elastyczności jest, aby właściwy materiał pojawiał się: we właściwym czasie, we właściwym miejscu, w odpowiedniej ilości, z uwzględnieniem wszelkiego rodzaju czynników ekonomicznych.
Warunki te oznaczają, że potrzebny materiał nie może być dostarczony ani za późno, ani za wcześnie, a ponadto w takiej ilości, jaka potrzebna jest do kontynuowania procesu wytwarzania. Szczególną wagę odgrywają przy tym czynniki ekonomiczne, które decydują o opłacalności, a więc i celowości zastosowania odpowiednich rozwiązań technicznych.
Z powyższych względów logistyczne podejście do transportu wewnątrzzakładowego obejmuje: dobór środków transportowych, projektowanie nowych urządzeń transportowych (w tym zautomatyzowanych, a także zrobotyzowanych), opracowywanie projektów systemów transportowych (nowych i modernizowanych), sterowanie i kontrolę ich działania.
Projektowanie nowych rozwiązań transportu w zakładzie, czy też modernizacja istniejących rozwiązań, wymagają systemowego podejścia, tzn. zbudowania modelu systemu transportu (np. w ujęciu ogólnej teorii systemów) oraz sformułowania metody prowadzenia badań (np. symulacji komputerowej).