mały|Benedetto Gennari, Portret Girolama Grazianiego mały|Strona tytułowa pierwszego wydania eposu mały|Kapitulacja Muhammada Boabdila przed Ferdynandem Aragońskim i Izabelą Kastylijską. Obraz Francisca Pradilli y Ortiz Il conquisto di Granata (wł. Podbój Granady) – epos siedemnastowiecznego włoskiego poety Girolama Grazianiego, opowiadający o zdobyciu przez króla hiszpańskiego Ferdynanda Aragońskiego ostatnich punktów oporu muzułmanów na Półwyspie Iberyjskim w ramach rekonkwisty. Utwór został wydany w Modenie w 1650. Został zadedykowany księciu Franciszkowi d'Este. Poemat składa się z dwudziestu sześciu pieśni. Tragicznym bohaterem dzieła jest muzułmański władca Muhammad XII Abu Abdallah, nazywany Boabdil. Utwór, podobnie jak większość włoskich poematów epickich okresu renesansu i baroku, jest napisany oktawą (wł. ottava rima), czyli strofą ośmiowersową, układaną jedenastozgłoskowcem (wł. endecasillabo) i rymowaną abababcc. Forma ta została wprowadzona do epiki włoskiej w XIV wieku przez Giovanniego Boccaccia w poematach Il filostrato i Teseida. Następnie była wykorzystywana przez licznych poetów, jak Matteo Boiardo, Luigi Pulci, Ludovico Ariosto, Torquato Tasso i Lucrezia Marinella.