Witold Wyszyński (ur. 3 maja 1901, zm. 1983) – polski działacz niepodległościowy i społeczny, dyplomata, podczas II wojny światowej radca w Londynie, po wojnie chargé d’affaires w Rzymie, jeden z czołowych polskich alpinistów.
Życiorys Uczył się w szkole realnej Wróblewskiego w Warszawie, będąc uczniem tego gimnazjum już wiosną 1918 roku działał w młodzieżowych ideowych organizacjach niepodległościowych (m.in. w Organizacji Młodzieży Narodowej, do końca 1919 roku był przewodniczącym zarządu głównego OMN Szkół Średnich, później działał w OMN Szkół Wyższych, od 1920 roku był już wiceprzewodniczącym grupy warszawskiej OMN, w latach 1922–1923 był przewodniczącym grupy warszawskiej OMN, w 1923 roku był członkiem Komitetu Wykonawczego OMN, do 1926 roku był przewodniczącym OMN, co najmniej od 1920 roku był również członkiem Związku Młodzieży Polskiej „Zet”, w 1921 roku był zastępcą przewodniczącego grupy warszawskiej „Zet”-u, w 1922 roku był członkiem Koła Braterskiego „Zet”, a w latach 1923–1926 był sekretarzem generalnym jego Centralizacji). Działał również w organizacjach szkolnych i studenckich (m.in. w Związku Stowarzyszeń Uczniowskich, w Radzie Międzyszkolnej, Centralnym Komitecie Akademickim, którego prezesem był w 1924 roku). Należał również do Związku Patriotycznego. Od 1924 roku był członkiem Narodowej Partii Robotniczej.