Kazimierz Strawiński (zm. 1656 w Swijażsku) – podkomorzy starodubowski, podwojewodzi i regimentarz witebski.
Życiorys Kazimierz Strawiński urodził się jako syn Krzysztofa (zm. ok. 1624), sędziego ziemskiego trockiego, i Ewy z Rajeckich.
Jako młodzieniec uczestniczył w walkach ze Szwedami w Inflantach (1625–29) oraz w wojnie smoleńskiej (1633–34). Będąc już koniuszym trockim, został dwukrotnie przez szlachtę wybrany do Trybunału Litewskiego: w 1637 jako deputat starodubowski i w 1645 jako deputat rzeczycki. W 1648 podpisał elekcję Jana Kazimierza. W 1650 z nominacji wojewody Pawła Jana Sapiehy został podwojewodzim witebskim. Po bracie, Karolu, otrzymał 22 lutego 1651 wakujący urząd podkomorzego starodubowskiego, jednak z powodu zajęcia przez Kozaków powiatu starodubowskiego przebywał na terenie województwa witebskiego jako podwojewodzi.
Po wkroczeniu wojsk rosyjskich w 1654 Kazimierz Strawiński został obrany przez szlachtę witebską jednym z regimentarzy. Podczas oblężenia Witebska (24 sierpnia – 2 grudnia 1654) był jednym z dowodzących obroną przed oddziałami Wasyla Pietrowicza Szeremietiewa (wojewoda niżnonowogrodzki, stryj Wasyla Borysowicza).