Tadeusz Moniewski (ur. 23 stycznia 1901 w Warszawie, zm. 23 grudnia 1939 w Lublinie) – polski działacz niepodległościowy i społeczny, pedagog, dyrektor I Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Lublinie w latach 1930–1939, ofiara Sonderaktion Lublin.

Życiorys Urodził się w rodzinie Feliksa, rzemieślnika, i Marianny z Przymanowskich. Miał starszą siostrę Janinę Felicję (ur. 1897). Uczył się w 8-klasowej Szkole Filologicznej Zygmunta hr. Wielopolskiego w Warszawie, którą ukończył w roku 1918 uzyskując świadectwo dojrzałości z wyróżnieniem. Od 1916 roku był członkiem drużyny harcerskiej w tej szkole, dwa lata później został plutonowym drużyny harcerskiej, a następnie, w tymże toku, przybocznym w drużynie Tomasza Piskorskiego. W 1918 roku był członkiem warszawskiej Rady Drużynowych. Od co najmniej tego roku należał do Organizacji Młodzieży Narodowej (do 1921 roku OMN Szkół Średnich, a od 1921 roku – Szkół Wyższych) i do Związku Młodzieży Polskiej „Przyszłość” (tzw. „Pet”-u). Z ramienia OMN był przewodniczącym OMN Szkół Średnich.