W wojnie z bolszewikami brał udział wraz z 15 Wielkopolskim pułkiem artylerii polowej. Został mianowany dowódcą 5 baterii.
Szczególnie odznaczył się w lipcu 1919 w walce pod Narajowem, gdzie „doprowadził baterię na wyznaczone stanowisko, celnym ogniem zdemoralizował oddziały przeciwnika umożliwiając piechocie zajęcie m. Narajów. W trakcie walki zabito pod nim konia. Na wniosek gen. R. Niemiry, za czyny odwagi, poświęcenia i junackiej brawury został odznaczony Orderem Virtuti Militari”.
Od 7 listopada 1921 przesunięty do sztabu dywizjonu. 13 lutego 1922 przeszedł do rezerwy. Awansowany do stopnia kapitana 8 czerwca 1922
W 1923 wydzierżawił majątek ziemski Kaczki koło Wyrzyska. W 1934 mianowany majorem rezerwy artylerii. We wrześniu 1939 ewakuował się do Lwowa wraz z rodziną. Zmarł tam na tyfus.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 939 Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych
Życie prywatne Żonaty z Łucją Reysowską. Mieli dwoje dzieci: Romualda (ur. 1926) oraz Barbarę (ur.